Strijden

Oud en Nieuw

Altijd de maand met het moeilijkste moment van het jaar, Oud en Nieuw. Altijd dat moment dat iedereen zegt: “2017, dat wordt jouw jaar, Sas!” of “Alles wordt dit jaar vast beter!”. Dat is vast allemaal heel lief bedoeld, maar het wordt al vijf jaar niet beter en ik word nooit beter. Op een of andere manier altijd iets wat mij toch weer naar de keel grijpt tijdens Oud en Nieuw. In feite heb ik elke dag eigenlijk wel zo’n moment. Waarom ben ik ziek? Kom ik ooit van de medicijnen af? Hoe oud ga ik eigenlijk worden? Dit zijn enkele vragen die altijd door mijn hoofd spoken, maar met Oud en Nieuw toch een beetje extra. Met spanning wacht ik af wat 2017 mij gaat brengen, want ik zie mijn AIH vaak als een obstakel. Al dat slapen, die vermoeidheid, het moeten afzien van zoveel van wat je graag zou willen… Dat gaat de komende jaren niet anders worden, maar wellicht kan ik er dit jaar een positieve draai aan geven! We strijden gewoon door!

 

Positief puntje

Dacht ik. Helaas liepen de eerste weken even wat anders. De griep had mij al snel te pakken en met al die afweerremmers kom je daar niet makkelijk vanaf. Inmiddels drie weken later, eindelijk een beetje opgeknapt, schrijf ik mijn allereerste blog! Dat vind ik wel mijn eerste positieve puntje van dit jaar. Want over AIH praten, dat doe ik niet graag. Ik voel mij schuldig dat ik anderen ermee lastig val. Maar wij, bloggers, zijn misschien wel het positieve puntje voor anderen. Het spreekwoordelijke hart onder de riem. De eerste afspraak in 2017 met de arts zit er ook al weer op. Spannende tijden volgen met, wederom, een wisseling van medicatie, maar het is allemaal voor het goede doel. Laat de volgende positieve momenten maar komen, want ik geef de strijd niet op!

Saskia van Bergen

Saskia

23 januari 2017

Deel dit artikel:

Contactgegevens

Van Boetzelaerlaan 24 J
3828 NS HOOGLAND
Tel: 085 - 27 34 988
E-mail: ofni.[antispam].@leverpatientenvereniging.nl
KvK: 40535249
Bank: NL 44 INGB 0000 361 038

Volg ons op