|
De infectie
Hepatitis B ontstaat door besmetting met het hepatitis B virus. Een hepatitis B infectie is een ernstige en wereldwijd veel voorkomende vorm van leverontsteking. Na de infectie herstelt de ziekte zich in 95% van de gevallen. Echter, bij 5% van de besmettingen kan de ziekte chronisch worden en besmettelijk blijven. Het virus is zo opgebouwd dat we verschillende delen kunnen onderscheiden. Het s-antigeen (HbsAg), het e-antigeen (HbeAg) en het core-antigeen (HbcAg). Het erfelijk materiaal van het virus wordt het HBV (hepatitisBvirus) DNA genoemd.
Hoe vindt besmetting plaats
Besmetting vindt plaats door bloedcontact en seksueel contact. Het virus komt voor in bloed, sperma, vaginaal vocht en bloederig speeksel. Seksueel contact is een belangrijke bron van besmetting. Het virus is veel besmettelijker dan het HIV-virus.
Besmetting kan verder plaatsvinden door het gebruik van niet steriele naalden, piercings, tatoeages, acupunctuur en ander contact met besmet bloed. Ook alledaagse dingen als het gezamenlijk gebruiken van tandenborstels en scheermesjes kan tot besmetting leiden.
In Nederland worden alle (donor)-bloedproducten sinds 1986 op aanwezigheid van het hepatitis B-virus getest.
De kans dat besmetting plaatsvindt door een transfusie is sindsdien vrijwel uitgesloten.
Een veel voorkomende weg van besmetting is van moeder op kind tijdens de geboorte.
De incubatietijd is ongeveer 2 tot 6 weken. Ziekteverschijnselen hoeven niet altijd op te treden, dit betekent dus dat iemand ongemerkt besmet kan zijn. Het vinden van de bron van besmetting is van belang.
Sommige groepen mensen lopen beroepshalve een groter risico, bij voorbeeld mensen in de gezondheidszorg werkzaam, politie en gevangenispersoneel.
Een goede bescherming is mogelijk met vaccinatie.
Familieleden van chronische hepatitis B dragers worden ook gevaccineerd.
Klachten en verschijnselen
De eventuele ziekteverschijnselen van hepatitis B lijken op die van hepatitis A. Bij de acute hepatitis B kunnen optreden moeheid, gebrekkige eetlust, spier- en gewrichtspijnen, koorts, geelzucht en soms jeuk.
Bij ernstig verloop kan er sufheid en eventueel coma optreden.
Het ziektebeeld kan dus variëren van geen verschijnselen tot zeer ernstige.
Testen op hepatitis B
Bij verdenking op een hepatitis B infectie wordt een bloedonderzoek gedaan.
Hierbij wordt gekeken naar het virus in alle onderdelen, zoals het s-antigeen, het e-antigeen en het core-antigeen alsmede naar de antistoffen tegen deze verschillende onderdelen.
In het geval van een chronische infectie is het nodig om de hoeveelheid HBV DNA te bepalen (titer-bepaling). De betekenis van de testuitslag kan soms ingewikkeld zijn en vraagt bij een chronische infectie om extra deskundigheid van de behandelend specialist.
Het virus is in staat om in de loop van de tijd een verandering te ondergaan (te muteren). Het veranderde virus wordt een mutant genoemd. Verder onderscheiden we 8 verschillende typen hepatitis B-virus, nl. A t/m H.
De gevolgen
De meeste hepatitis B patiënten genezen volledig binnen een periode van een half jaar. Daarna is deze groep niet meer besmettelijk. Bij 5 – 10 % ontstaat een chronische hepatitis. Deze laatste groep blijft besmettelijk voor anderen. Leeftijd speelt een factor bij het chronisch worden van de ziekte.
Wanneer men de infectie tijdens de geboorte of als kind oploopt, kan de kans op het ontstaan van een chronische infectie oplopen tot 90%.
De gevolgen van een chronische infectie zijn zeer verschillend. Er kan sprake zijn van een duidelijke ontsteking met als uiteindelijk resultaat levercirrose. Verder bestaat er een verhoogd risico op het krijgen van levercelcarcinoom.
In andere gevallen is er slechts weinig ontsteking met uiteindelijk ook zeer weinig schade voor de lever. Deze mensen hebben ook vrijwel geen klachten. Mensen die geen ontsteking in de lever hebben en slechts een kleine hoeveelheid HBV DNA noemen we niet actieve dragers.
De behandeling
Bij acute hepatitis B is behandeling met medicijnen niet noodzakelijk. Bij klachten van vermoeidheid is rust aan te bevelen.
Bij een chronische infectie bepaalt de uitslag van alle testen, tezamen met een leverbiopt, de wijze van behandeling.
De behandeling van chronische hepatitis B hangt af van verschillende factoren, bijv. de mate van leverontsteking, het feit of iemand E antigeen positief of negatief is, de leeftijd, alsmede de hoeveelheid virus.
Bij de jongere patiëntengroep met matige ontsteking en reeds schade aan de lever kan een behandeling met interferon zinvol zijn.
Tegenwoordig wordt hiervoor de peg-interferon gebruikt, deze wordt 1x per week geïnjecteerd. De behandeling kent diverse bijwerkingen, maar wordt over het algemeen toch goed verdragen.
Voor e-positieve patiënten duurt de behandeling gemiddeld 16-24 weken.
Voor e-negatieve patiënten lijkt behandeling van 48 weken een betere optie.
Het doel van deze behandeling is het tot rust brengen van de ontsteking en het verlagen van de hoeveelheid HBV DNA.
Het slagingspercentage van de behandeling ligt rond de 35%.
Voor mensen die niet in aanmerking komen voor interferon en die behandeling nodig hebben zijn er momenteel 3 geregistreerde medicijnen: lamivudine, adevovir.en entecavir.
Er zullen op termijn waarschijnlijk meer anti-virale middelen voor registratie in aanmerking komen.
Deze behandeling is vaak levenslang en kent over het algemeen weinig bijwerkingen. Er mag nooit zo maar met een dergelijke behandeling worden gestopt.
Dergelijke behandelingen vragen om een goede afweging door arts en patiënt gezamenlijk.
Er is geen standaardrecept. Iedere patiënt wordt individueel ingesteld door een ervaren arts.
Meer lezen over Hepatitis B?
Word dan lid van de NLV en krijg zo toegang tot het extra ledenmenu (naast vele andere voordelen, zoals gratis brochures en gratis toegang tot alle bijeenkomsten).
Hieronder vindt u voorbeelden van artikelen op het afgeschermde Ledenmenu.
Artikelen ziektebeelden Ledenmenu:
- Richtlijnen behandeling Hepatitis B en C
Het Nederlands Genootschap van Maag-Darm-Leverartsen heeft richtlijnen opgesteld voor de behandeling van een chronische hepatitis-B-virusinfectie en chronische hepatitis-C-virusinfectie. Er worden aanbevelingen gedaan voor de evaluatie voorafgaand aan de behandeling, de keuze en diuur van de behandeling en het vervolg tijdens en na de behandeling...
- Lopende studies Hepatitis B
In Nederland lopen een aantal studies aangaande hepatitis. Hierbij een overzicht van lopende studies op het gebied van hepatitis B.
- Landelijke Hepatitisweek 2010
In januari heeft een zeer geslaagde zesde Landelijke Hepatitisweek in congrescentrum de Eenhoorn in Amersfoort plaatsgevonden. Het ging dit jaar over de medische en sociale gevolgen van hepatitis. Er werd uitgebreid ingegaan op besmettingsrisico’s van Hepatitis B, hoe je drager kunt worden, hoe besmetting is te voorkomen, welke onderzoeksmethoden er zijn en welke therapeutische mogelijkheden er op dit moment en mogelijk in de toekomst zijn...
|
